Het verhaal

Jesse en Vaya hebben allebei een probleem en een geheim. Dat geheim proberen ze koste wat kost verborgen te houden, en daarom focussen zich allebei op hetzelfde: eten. Vaya wil dun zijn, want toen ze op de basisschool voller was, werd ze gepest. Jesse wil dik zijn, om te voorkomen dat hem hetzelfde overkomt als zijn broer.

Vaya heeft nu, op de middelbare school, vriendinnen en ze is populair. Maar een van haar vriendinnen is eigenlijk ook een pestkop, en Vaya doet mee met het pesten. Alles is beter dan gepest worden, toch? Jesse daarentegen is niet populair, en hij doet ook niet z’n best daarvoor. Samen met z’n beste vriend Roy gaat hij z’n gang.

Jesse is de enige die het gedrag van Vaya doorziet, en die ziet wie de echte Vaya is. Maar durft Vaya het wel aan om zichzelf te zijn? En hoe zullen haar vriendinnen reageren als ze niet meer meedoet met het pesten? En durft Jesse onder ogen te zien wat er met zijn broer gebeurd is en dat te verwerken?

Mijn mening

Dit is een indringend verhaal over eetstoornissen, trauma’s en rouw. Je moet bij dit boek wel weten waar je aan begint, zeker als deze thema’s voor jou gevoelig liggen. Ik ga er niet omheen draaien: in dit boek worden calorieën, gewicht, overgeven en eetgestoorde gedachten expliciet besproken, net als rouw, zelfdoding en seksueel misbruik.

Dit boek gaat over wat er achter een eetstoornis kan zitten, en dat de oorzaken heel verschillend kunnen zijn, ondanks dat de symptomen (controle zoeken in eten) hetzelfde kunnen zijn. Het gaat ook over de kracht van lotgenotencontact, en hoe dat helpend kan zijn in het herstelproces.

Er was iets wat me enorm stoorde. Het was op zich maar iets kleins, maar het impliceert wel dat meerdere mensen hebben zitten slapen tijdens het maakproces: eerst was het vrijdagavond, en toen, de dag erna (die ook zo benoemd werd!) was er de volgende dag school. En even later was het maandag (want een vaste afspraak was op maandag) en twee zinnen verderop was het dezelfde dag en opeens vrijdag… sorry, maar dat is ontzettend slordig en irritant.

Wat ik jammer vond was dat de ontknoping een beetje lesjes-achtig was. Zodra er openheid van zaken was en iedereen naar elkaar luisterde waren ook alle problemen een stuk minder geworden. Sorry, maar zo werkt het gewoon niet in het echte leven.

Als je dat lesje achterwege laat, is dit een boek wat jongeren waarschijnlijk enorm zal aanspreken. Ik kan me ook voorstellen dat je dit boek kunt gebruiken om met jongeren in gesprek te gaan over pesten en groepsdruk.

Dit is geen boek wat iedere jongere zomaar even kan lezen, daarvoor zitten er te veel triggers in. Ik zou zeggen dat dit een boek is waarvan je goed moet weten aan wie je het tipt, en dat diegene minimaal 15 jaar moet zijn.