Een van de dingen die ik vaak voorbij zie komen op social media, is dat mensen luisterboeken versneld luisteren. Met andere woorden: ze zetten de afspeelsnelheid sneller, zodat het verhaal sneller gaat en het boek eerder uit is. Ik heb dat nog nooit gedaan, en ben dat ook niet van plan. Vandaag vertel ik waarom.

Mijn leestempo

Ik denk dat het goed is om even te benoemen dat mijn leestempo sowieso wat lager ligt dan je misschien zou verwachten van iemand die 100+ boeken per jaar verslind, in een schoolbieb werkt en een boekenblog heeft. Dat komt omdat ik dyslectisch ben en autisme heb, twee informatieverwerkingsstoornissen waarvan er een direct invloed heeft op mijn lezen en mijn leestempo. En ja, mijn dyslexie is echt. Ik hussel regelmatig letters door elkaar (zie hier waarom ik het fijner vind als de namen in boeken Nederlands of Engels zijn, ik raak in de war van lettercombinaties uit andere talen). Ik heb mezelf er zelfs wel eens op betrapt dat ik bij namen meer op de vorm van het woord ging letten dan de naam ging lezen, omdat ik niet uit de naam kwam en het het lezen enorm vertraagde.

Lang verhaal kort: mijn leestempo ligt minder hoog dan je misschien zou verwachten. Daar heb ik zelf geen enkel probleem mee. maar het maakt ook dat een luisterboek voor mij niet sneller hoeft dan het voorgelezen is. Niet in de laatste plaats omdat het tempo waarop wordt voorgelezen niet zo veel afwijkt van mijn eigen leestempo, maar er zijn meer redenen…

Luisterboeken zijn mijn rustmoment

Een van die redenen: luisterboeken zijn mijn rustmoment. Mijn luisterboek maakt dat het deel van mijn brein dat in de oertijd vet handig was geweest (want het is constant alert op gevaar – je weet wel, mammoeten die zomaar opeens op komen duiken ofzo) iets te doen heeft, waardoor de rest van mijn hoofd even rust heeft. Luisterboeken maken dat ik veilig door het verkeer kan manoeuvreren (ik fiets meerdere keren per week dezelfde route en het spannendste wat er over het algemeen gebeurd is dat de wegomleiding weer eens is veranderd), mijn huishouden kan doen (sorry, de badkamer poetsen en de was ophangen zijn gewoon niet gevaarlijk genoeg om mijn brein bezig te houden) en me heerlijk kan focussen op mijn creatieve hobby’s, want ook daarbij hoeft niet permanent opgelet te worden of er geen monster op me af komt. Het gevaarlijkste dier in mijn huis is Veerle, en die heeft erg weinig zin om mij op te eten.

Met andere woorden: luisterboeken geven mij rust. Ze functioneren voor mij vaak als het prikkelfilter dat veel mensen zonder autisme hebben. En, heel eerlijk: ik selecteer de boeken vaak ook op stem, en dat zijn stemmen die ik prettig vind om te horen op de normale snelheid, niet versneld. Als ik iets snellers nodig heb, kies ik ofwel voor korte verhalen, ofwel voor shorts/reels (afhankelijk van wat ik aan het doen ben).

Gewoon snel is snel genoeg

Voor mij is gewoon snel snel genoeg. Mijn luisterboek geeft me rust, en mijn informatieverwerkingsstoornissen maken dat mijn hersenen sowieso iets trager zijn met het verwerken van het luisterboek. Daarbij vind ik het fijn om het verhaal te ervaren in het tempo waarop ik zelf ook zou lezen. En ik weet dat een voorlezer veel moeite doet om een verhaal mooi en zorgvuldig voor te lezen, en dat werk wil ik ook waarderen.

“Ja maar…”

Ja maar… Heb je dan een (negatieve) mening over mensen die wel luisterboeken versneld luisteren? Nee. Ik zal niet zeggen dat ik het helemaal begrijp (ik kom niet verder dan dat je het fijn kan vinden om een boek te luisteren op het tempo waarop je zelf ook leest), maar goed, ik begrijp wel meer lezersdingen niet (erotische boeken of horrorboeken lezen bijvoorbeeld). Ik doe het niet, maar dat wil niet zeggen dat jij het ook moet laten of dat ik een mening heb over hoe (of wat) je leest/luistert.

Ja maar… Heb je het wel eens geprobeerd dan? Nee. En daar heb ik ook niet echt interesse in.

Ja maar… Hoe kun je je aandacht dan bij dat luisterboek houden als het zoooooo langggzaaaaaammm gaat? Ik combineer luisterboeken vaak met hobby’s of relatief hersenloze huishoudtaken.

Ja maar… Mis je dan niets? Soms wel. Maar 1) ik herluister boeken vaak, met name als ik weet dat ik afgeleid kan raken door mijn omgeving, en 2) mijn luisterboekenapp heeft een terugspoelknop. Vet handig ding.