Het verhaal

Judith Potts, een cryptogrammenmaakster die in theorie al met pensioen is maar nog steeds een paar keer per week een cryptogram naar de krant stuurt, gaat op een avond zwemmen in de rivier bij haar huis. Dat doet ze vaker, zeker in de zomer, als het warm is. Maar deze avond gebeurt er iets raars: als ze bij het huis van haar buurman aankomt, hoort ze een vreemde conversatie en dan een knal. Judith maakt zich zorgen, zwemt zo snel mogelijk terug naar haar huis en belt de politie.

De politie komt, gaat op onderzoek uit, maar dat is naar Judiths mening niet genoeg. Ze laten, in haar ogen, waardevolle aanwijzingen links liggen. En dus gaat Judith zelf op onderzoek uit. Ze woont aan de rand van het dorpje Marlow, en aangezien iedereen haar kent en zij niemand, is dat nog niet zo makkelijk. Maar Judith weet contact te leggen met twee andere vrouwen: Becks, de vrouw van de dominee, en Suzie, de hondenuitlaatser van het dorpje.

Ondertussen zijn er meer doden gevallen. Het lijkt erop dat de moorden met elkaar te maken hebben, maar hoe? Zowel de politie als Judith en haar nieuwe vriendinnen staan voor een raadsel. Maar je moet een team van vier vrouwen (ook de inspecteur van de politie is een vrouw) niet onderschatten…

Mijn mening

Ik moest even in het verhaal komen. Judith is (voor mij) niet het makkelijkste personage om me in te leven, want laten we eerlijk zijn: ze is nogal een markante persoonlijkheid, en het feit dat ze zeker 40 jaar ouder is dan ik maakte het ook niet makkelijker. Maar ze heeft ook iets hartverwarmends, net als Vera Wong, waardoor ik toch door wilde lezen.

Dit verhaal heeft veel personages en het verhaal wisselt soms opeens van perspectief, dat hielp ook niet mee om in het verhaal te komen en was soms een beetje verwarrend. Dat zou dus nog een tip zijn voor de auteur: maak de overgangen in de personages iets duidelijker.

Maar: toen ik in het verhaal zat, wilde ik het in een ruk uitlezen! Het was een fijne cozy crime met genoeg spanning, en een paar hoofdstukken met een cliffhanger. Ik had overdag echt zin om in de avond dit boek verder te lezen.

Ik vond het mooi om te zien hoe een moord deze drie vrouwen (die anders nooit vriendinnen zouden zijn geweest) bevriend raken, want deze vrouwen zijn ontzettend verschillend, maar de moorden brengen ze bij elkaar en ze weten een vriendschap op te bouwen die behoorlijk wat stormen kan doorstaan. En dat klopt waarschijnlijk ook, want dit is het eerste deel van een serie!

Op een gegeven moment had ik een vermoeden van hoe het zat, maar de uiteindelijke ontknoping bevatte toch nog een verrassing. Nu zeg ik er wel even bij dat ik al heel veel detectives, thrillers en cozy crime gelezen en gezien, en ik heb een aanleg voor patroonherkenning, dus het is echt wel heel lastig om mij nog volledig te verrassen met een ontknoping.

Ik zou zeggen dat dit een goed nachtkastje-boek is: je kunt iedere avond een hoofdstuk of twee lezen en daarna lekker gaan slapen. Nou ja, op de ontknoping na, want die is wel erg spannend en wil je in een keer uitlezen 😉

Dit boek is op sommige momenten heel erg Engels, daar moet je wel tegen kunnen. De sociale code rondom thee bijvoorbeeld, of de eindeloze beleefdheid. O, en ik snap nog steeds niet waarom ze niet over die ene omgevallen boom heen konden klimmen. Waarom moeten we moeite gaan doen om dat ding te gaan verwijderen? Het was een zaak van leven of dood, klim gewoon over die stam heen!

Ik zou zeggen dat dit boek een aanrader voor liefhebbers van cozy crime en de liefhebbers van cryptogrammen.

Dit boek is vertaald door Fanneke Cnossen