Recensie: ‘Beth is dead’ van Katie Bernet

Het verhaal

Beth March, de derde van de vier zussen March, is dood. Niet gestorven aan roodvonk, maar dood met een plas bloed in de sneeuw-dood. De vraag is: hoe komt dat? Jo wil op onderzoek uitgaan, Meg wil rouwen en Amy voelt zich schuldig. Maar Jo en Meg voelen zich ook schuldig. Waarom? Wist Beth iets? Is het moord? Moord in de familie? Of toch een ongeluk?

Of is er iemand van buiten de familie die dit veroorzaakt? Theodore Laurence, ook wel bekend als Laurie, het wel niet wel niet wel niet vriendje van Jo? John Broke, die Beths pianodocent was, maar ook heel goed contact heeft met Meg? En waar is vader March, die het boek Little Woman heeft geschreven, waardoor de zusjes March nu wereldberoemd zijn, en waardoor iedereen denkt dat Beth overleden is?

De vier zussen die je kent uit Little Women van Louisa May Alcott hebben een nieuw verhaal. Een eigentijds verhaal met mobieltjes, werk en studie, maar ook het klassieke verhaal over vier zussen die samen opgroeien en opeens zonder een van hen verder moeten.

Mijn mening

Dit is een als moordmysterie vermomde familiegeschiedenis. Maar dan van een fictieve familie die eigenlijk zo’n 150 jaar geleden leefde en die nu maar het heden is gehaald. Blijft het verhaal over vier zussen waarvan er een sterft dan nog overeind? Ja en nee. Het originele boek is een coming of age-verhaal, en dat is dit niet, niet echt. De enige zus die echt een coming of age-proces doormaakt is Beth. En Beth gaat/is dood.

En als het niet echt een familiegeschiedenis is, en niet echt een moordmysterie, en niet echt een coming of age-verhaal, wat is het dan wel? Ik denk dat mijn beste benaming fanfiction is, in de traditie van de oude literaire kringen waarin men het werk van de klassieke grootmeesters eerst vertaalde (translatio), dan imiteerde/nabootste (imitatio) en dan probeerde om de grote meesters te overtreffen of er op zijn minst mee te kunnen wedijveren (aemulatio). En ik denk dat Bernet hoopt dat ze aemulatio heeft bereikt, maar ik weet het niet helemaal zeker.

Dit boek is ook goed te volgen als je Little Women niet recent hebt gelezen. Zelfs als je de titel alleen maar kent van die ene aflevering uit Friends is het goed te volgen. O, en ik denk niet dat je ruimte in je vriezer hoeft te maken, want het is geen superspannend boek 😉

Ik denk wel dat je dit boek meer kan waarderen als je het originele verhaal kent, want er zitten diverse kleine en grote verwijzingen in naar het origineel.

Het verhaal wisselt in personages en heden en verleden (‘eerder’ en ‘nu’), waardoor het soms even schakelen is. Je moet tijd en ruimte in je hoofd hebben voor dit boek. Dat vond ik wel lastig, aangezien ik dit boek las in de laatste weken voor de zomervakantie en ik was eigenlijk meer toe aan een iets makkelijker boek. Dit was nog best een uitdaging, en dat had ik niet verwacht.

Deze familie heeft geheimen: voor elkaar en ook voor zichzelf. Langzaamaan, door de wisseling tussen heden en verleden en de verschillende perspectieven, ontdek je wie wat ontdekt, en wat Beth wel en niet wist voor ze stierf.

Ik vond het bijzonder om te zien hoe zulke oude personages toch overeind blijven staan. Interessant om deze hedendaagse twist aan het verhaal te geven. Heeft Bernet misschien wat inspiratie gehaald uit de verfilming van Greta Gerwig?

Het opvoedkundige element en daarmee het coming of age-verhaal is verdwenen in dit boek. De enige die echt zelf een coming of age doormaakt is Beth. En zij gaat dood. De processen van de anderen zijn afwezig of geforceerd. Dat vond ik jammer, want een van de dingen die Little Women zo krachtig en tijdloos maakt is het feit dat het een coming of age-verhaal is.

Ik vond dit een fijn boek om te lezen, hoewel het me meer tijd kostte dan verwacht. Ik had namelijk zelf eigenlijk niet genoeg ruimte in mijn hoofd voor dit boek, maar ik wilde het wel heel graag lezen. Ik had verwacht dat het meer een rechttoe rechtaan moordmysterie zou zijn, en dat was het niet. Het boek was dus anders dan ik had verwacht. Niet beter of slechter, wel anders.

Voor alle docenten Engels heb ik meteen ook een les-idee: laat leerlingen de hints naar het origineel beschrijven en uitleggen waar Bernet andere keuzes heeft gemaakt en waarom. Moet je wel zelf ook even dit boek lezen 😉

Dit boek is een aanrader voor lezers van 15 jaar en ouder die op zoek zijn naar literaire uitdaging maar niet weten waar ze moeten beginnen.

Dit boek is vertaald door Hannalore Daudeij

Praat gezellig mee!