Het verhaal

Amy Anne is dol op lezen. In de pauze en na schooltijd gaat ze graag naar de bieb. Thuis is het, met twee zusjes, nogal onrustig, dus ze zit liever in de stille schoolbieb. Maar als op een dag haar lievelingsboek wordt verboden, verliest de schoolbieb een beetje van haar glans. Want wie denkt die ene moeder (het verbod komt van een enkele moeder) wel dat ze is om te bepalen wat er in de schoolbieb mag staan?

Amy Anne is woest. Nadat het haar niet lukt om ten overstaan van vele volwassenen uit te leggen waarom haar lievelingsboek in de schoolbieb moet blijven, besluit ze om op een andere manier in verzet te gaan. Ze begint de K.V.V.B, de Kluisjesblibliotheek Voor Verboden Boeken. Haar klasgenoten willen namelijk maar wat graag al die verboden boeken lezen. Sterker nog, zelfs leerlingen die weinig tot niets lezen komen bij Amy Anne om haar boeken te lenen.

Maar de school is niet blij met de Kluisjesbibliotheek, en de kans dat Amy Anne betrapt wordt wordt met ieder geleend boek groter. En de moeder die al die boeken laat verbieden, Mevrouw Spencer? Amy Anne moet voor een project samenwerken met haar zoon… Hoe lang blijft de kluisjesbibliotheek geheim? En wie heeft het recht om te bepalen wat er wel en niet gelezen mag worden?

Mijn mening

Dit is een lekker stout verhaal met een goede boodschap. Met “lekker stout” bedoel ik dat de kinderen iets ondeugends doen, een geheim hebben. Het is een beetje zoals een geheime club hebben. Ze doen niemand kwaad (zoals bij belletje lellen of snoepjes stelen), ze vallen niemand lastig, maar ze gaan wel in verzet en doen wel iets stiekems, en dat doen ze op bijzonder creatieve wijze.

Dit boek is grappig en herkenbaar, en ik denk dat dit ook heel erg leuk is om voor te lezen. Het is een serieus verhaal, maar geen zware kost. Wat ik wel heel bijzonder vind is dat dit in feite contemporaine jeugdliteratuur is, zonder dat je doorhebt dat je zo’n goed boek zit te lezen.

Het is lastig om Amy Anne niet in je hart te sluiten. Het is een ontzettend lief meisje dat in verzet gaat tegen de heersende orde. Op haar manier is ze heel dapper, en ze is ook hartstikke stoer. Wie durft er tegen de schoolregels in te gaan nadat de directeur heeft gezegd dat ze zich daaraan moet houden? Wie durft er een beroemde auteur te vragen hoe die erover denkt dat diens boeken verboden zijn in de schoolbieb – waar de schoolbibliothecaresse en de schooldirecteur bij zijn? Juist. Amy Anne.

Dit is een verhaal over opkomen voor waar je in gelooft en je stem vinden. Hoe kom je op een goede manier voor jezelf op, en hoe niet? Wat maakt dat je in de problemen komt, en hoe maak je je punt op zo’n manier dat iedereen jouw punt kan zien en begrijpen?

Amy Anne komt uit een groter gezin, en is als oudste steeds degene die moet inschikken – wat ze dus overal doet. Tot het moment dat haar lievelingsboek verboden wordt. Dan gaat er een knop om, en groeit ze als persoon, maar dat is wel iets waar haar ouders en zusjes aan moeten wennen. Dat gaat dus niet zonder slag of stoot, en ik vind dat dat op een goede manier beschreven wordt. Het is een soort spiegel voor de rest van het verhaal.

Dit boek moet je lezen voor je een boek wil verbieden – als waarschuwing 😉 Tenzij je Mevrouw Spencer heet. Dan moet je dit boek gewoon niet lezen. Ik denk namelijk dat Mevrouw Spencer dit boek niet in de schoolbibliotheek wil hebben – en daarom moet iedere schoolbibliotheek dit boek hebben.

Dit boek is een aanrader voor lezers vanaf groep 5 (voorlezen kan misschien iets eerder). Het is geen aanrader voor de Mevrouw Spencers van deze wereld.

Dit boek is vertaald door Pim Lammers