Kunnen we het hier heel even over hebben? Er zijn dingen die wij, boekenliefhebbers, als misdaad zien. En ja, we weten dat er geen internationaal boekenstrafhof is, maar toch… Deze dingen moet je een boekenliefhebber absoluut niet aandoen!

Disclamer: deze blogpost is geschreven om te lezen met een knipoog en korreltje zout

Ongevraagd onze kast reoganiseren. Eehm… Je weet dat die boekenkast prima georganiseerd was voor jij je ertegenaan bemoeide? O, jij snapte de indeling niet? Dat is dan een jij-probleem. Hoe haal je het in je hoofd om dat op onze kast af te reageren?

Het einde van een boek verklappen of een andere grote spoiler weggeven. Yo, dude, oorlog ontketenen laten we graag aan die radioactieve mango in de VS over, maar aangezien jij je klep niet kon houden… Zoek maar alvast dekking. Ergens waar je geen toegang hebt tot internet of boeken.

Oordelen over wat we lezen. He, tip: als je deze energie nou eens even ombuigt tot ‘laten we iedereen aan het lezen krijgen’, en als weer 95% van de jongeren met een goed leesniveau van school komt en 90% daarvan blijft lezen tijdens hun hele volwassen leven, mag je klagen over “dat het geen literatuur is” of “dat de teksten niet van een bepaald niveau” zijn. Tot die tijd: ons niet bellen.

Oordelen over hoe we lezen. Dus als we met een fysiek boek in onze handen zitten is het goed, maar als iemand door een beperking dat boek niet (meer) vast kan houden of de bladzijdes niet om kan slaan en dus een ebook leest is dat minderwaardig? En dan heb ik het nog niet over luisterboeken. Wat is het grote probleem als wij iets stoms (de badkamer poetsen, de afwas doen of de was ophangen) combineren met iets leuks? In het ergste geval wordt het huishouden gedaan. O, de horror…

Je geeft ons niet de tijd in de boekwinkel of bibliotheek. O, duurt ons bezoekje aan de boekenhemel te lang voor jou? Pech voor je. Haal een kopje koffie of thee, desnoods met iets te eten erbij, pak je telefoon en ga zitten scrollen. Wij laten onze hersenen even uit in de tempel der kennis. Hoe lang dat duurt? Misschien een paar uur… of een paar dagen… Zorg maar even voor jezelf. Kun je vast.

Je gebruikt een boek voor iets anders dan lezen. Een boek is om te lezen. Het is geen multifunctioneel object dat je ook als onderzetter, kussen of vliegenmepper kunt gebruiken. Doe dit ook niet, want anders komt er een boekendraak je bed in de fik steken.

De indeling in de boekwinkel of bibliotheek is anders. Oké, wie heeft dit goedgekeurd??? Kunnen we in het vervolg een aankondiging krijgen, plus de mogelijkheid om bezwaar en beroep aan te tekenen? Want veel boekenliefhebbers houden van hun routine, en willen graag weten dat hun favoriete boeken/genres nog steeds op dezelfde plek te vinden zijn. Niet door onze veiligheid heen walsen, oké? Bedankt.

“De film was beter”. Ja, al die veranderingen en de verdwenen diepgang maken de film inderdaad beter. Net zoals MacDonalds beter is dat een sterrenrestaurant. Hoor je zelf niet hoe idioot dat klinkt? Nee? Misschien moet je er eens een boek over lezen…

Je noemt fantasy “romantasy” of “smut”. Dus… fantasy geschreven door een vrouw en met een vrouwelijke hoofdpersoon die haar mannetje staat en zich niet laat domineren door een man is minderwaardig, en een man die precies hetzelfde opschrijft maar dan met een mannelijke hoofdpersoon is volwaardig? Hmm… Waarom zou jij er nou zo over denken? Ben je soms bang dat we straks geen boeken meer lezen waarin mannen de baas zijn en vrouwen zich naar de wil van de man moeten schikken?

Je vraagt ons om te stoppen met lezen of luisteren om een onzinnige reden. Waar de vuilniszakken zijn? Vast in de koelkast, hele logische plek voor vuilniszakken. O, nu moet je ook nog weten waar de schone theedoeken liggen? Wat dacht je van het medicijnkastje in de badkamer? Je sokken? Die je niet in de was had gegooid? Wat denk je zelf? Juist. En stop meteen de rest van de was even in de machine. Wasmiddel ligt vast naast de pasta in het keukenkastje. O, de wasknijpers? Kijk even in de vriezer. En kijk meteen of je hersenen daar ook liggen!

Je zegt dat onze personages niet echt zijn en we dus niet verdrietig mogen zijn over hun dood. Zullen we dat gesprek weer eens voeren als jouw sportteam verliest? Want de enorme emoties die mensen laten zien als het gaat om een stel volwassenen die een bal rondtrappen over een veld is ongekend groot en heftig in vergelijking met ons verdriet om een fictief personage. Ik bedoel: wij zetten geen dingen in de fik, en ik heb nog nooit gehoord dat de ME ingezet moest worden vanwege de dood van een personage uit een boek.