Het verhaal

Vijf jaar geleden is de vrouw van Inspecteur Halloran vermoord. Als hij verneemt dat iemand op dezelfde manier om het leven is gebracht, kan hij niet anders dan terugreizen naar het gebied waar zijn roots liggen – en Kitt gaat met hem mee. Samen openen ze een clandestien onderzoek naar de moordenaar, al dan niet met een beetje hulp van de politie ter plaatse.

In het anders zo rustige dorpje stuiten Kitt en Halloran op een mysterie dat erg doet denken aan The Da Vinci Code. Een Oudengelse tekst, een raadsel en een aanwijzing naar het volgende punt in de speurtocht. Maar ondertussen loopt er een moordenaar rond, en die is niet van plan om de zaak zomaar te laten rusten…

Mijn mening

Heel eerlijk: ik miste het cozy aspect in deze cozy crime een beetje, en dat vond ik jammer, want ik lees deze serie echt voor de cozy crime.

De ontknoping kwam voor mij een beetje uit de lucht vallen. En aangezien deze cozy crime niet zo supercozy is, vind ik dat jammer. Bij een echte cozy crime is het niet erg als een speurder opeens de puzzelstukjes zo in elkaar past dat het allemaal net even anders zit (Poirot en Miss Marple zijn daar ook goed in), maar dan moet het dus wel echt een cozy crime zijn en dat was dit in mijn ogen niet echt, dus dan heb ik ook andere verwachtingen van de ontknoping.

Ik vind het jammer dat beide exen (zowel van Halloran als van Kitt) in dit deel tevoorschijn kwamen. Het was boeiender als dat niet het geval was geweest (want nu is het voorspelbaar). Ik denk dat dat eleganter opgelost had kunnen worden, bijvoorbeeld door de ex van Kitt in een ander deel op te voeren. Met het specialisme wat de ex heeft en de zaken waar Kitt en haar vrienden steeds tegenaan lopen lijkt me dat dat best een mogelijkheid was.

Wat me opviel: in het vorige deel zaten pikante scènes. Niets extreems, maar wel iets meer dan een kuis kusje op de wang. In dit deel wordt er wel gehint, maar nog geen kusje gestolen. Ik had, gezien de hints, wel verwacht dat de auteur daar iets meer mee zou doen.

Ik denk dat ik het leuker had gevonden als dit deel gewoon in York had gespeeld en het verleden van Halloran niet zo’n enorme rol zou hebben gespeeld. Minpuntje, en ik hoop dat het volgende deel meer op de eerdere delen van deze serie lijkt (en ja dat boek ligt al klaar. Wat denken jullie dan?)

Aanrader voor liefhebbers van de serie, zolang je dit niet als illustratief voor de hele serie ziet. Ik vond persoonlijk het vorige deel beter.