Het verhaal

De brugklas van een Amerikaanse school gaat kamperen. Ze slapen met z’n vieren in hutten, onder begeleiding van een docent per hut. Maar waar er vier jongeren in de hut gingen slapen, zijn er de volgende ochtend nog maar drie over. Nick, de grootste pestkop van de hele school, is verdwenen.

Leo, Olivia en Gracie sliepen samen met hem in de hut. En ze zijn vastbesloten om Nick terug te vinden. Maar niet omdat ze Nick nou zo aardig vinden… Olivia wil Nick vinden omdat ze wraak wil. Haar beste vriendin is van school weggepest door Nick, en nu is ze alleen. Gracie zit ergens mee, iets wat die nacht is voorgevallen, en daarom wil ze koste wat kost Nick vinden. En Leo? Leo heeft ook zo zijn eigen redenen om Nick te willen vinden.

Zo ontstaat een ongewone samenwerking tussen de drie jongeren. Ze willen Nick vinden, maar daarvoor zullen ze wel eerlijk moeten zijn tegen elkaar. Zijn ze bereid om hun geheimen op te biechten zodat ze Nick kunnen vinden?

Mijn mening

Ik vond dit een prima jeugdboek over pesten en over wat er achter bepaald gedrag zit. Bij de meeste personages kom je namelijk in de loop van het verhaal erachter waarom ze doen wat ze doen, en is er een verklaarbare reden voor hun gedrag. Daardoor is het ook een goed boek voor de schoolbieb en om in de klas (ja, ook de middelbare) voor te lezen en dan in gesprek te gaan. Wat zou er achter het gedrag van Nick, Olivia, Gracie en Leo kunnen zitten?

Een enkele plotwending zag ik zelfs pas een paar regels van te voren aankomen. Daarom zou ik zeggen dat dit voor de doelgroep (10/12+) een spannend boek vol plotwendingen is. Voor volwassenen ligt dat anders, maar door de verklaring achter het gedrag van de jongeren is het toch een interessant boek voor volwassenen.

Dit is trouwens ook een mooi boek om met individuele jongeren in gesprek te gaan: waarom doe jij wat je doet, en hoe komt dat over op iemand die niet over jou weet wat jij over jezelf weet?

Wat ik jammer vond: Leo was de enige die lang vlak bleef, de twee meiden zijn beter en stapsgewijzer opgebouwd en ook een paar bijpersonages hebben meer opbouw dan Leo. Ik had hem en zijn verhaallijn meer gegund zeg maar.

Digitaal speelt een grote rol, maar niet op de manier die je zou verwachten. Daardoor is dit een wat tijdlozer jeugdboek dan sommige andere boeken in dit genre. Ik denk dat dat een goede zet is van de auteur, want sommige dingen zullen over een paar jaar mogelijk wel anders zijn, maar ik vermoed dat deze basis wel blijft staan.

De kleine zetspiegel en wat grotere regelafstand maken dat dit boek minder tekst heeft dan je zou verwachten bij deze dikte. Dat is denk ik wel fijn, want het geeft jongeren die niet zo van de dikke boeken zijn een succeservaring, en uiteraard hoop ik dat ze daarna lekker dit soort boeken blijven lezen 😉

Dit boek is een aanrader voor jongeren die op zoek zijn naar een spannend verhaal zonder dat het meteen met moord, bloed en lijken moet zijn. Het is daarnaast een aanrader voor jongeren die soms wat moeite hebben om zich te verplaatsen in een ander maar een gesprek daarover wel aankunnen. Ik denk daarnaast ook dat dit boek zich goed leent om om te zetten naar een toneelstuk voor (en door!) jongeren, omdat het verhaal zich goed leent om met een groep te bespreken en uit te werken.

Nieuwsgierig geworden? Lees hier een leesfragment!