Recensie: ‘Het Chalet’ van Catherine Cooper

Het verhaal

In december 1998 vond er in skiresort La Madeire (in de Franse Alpen) een ongeluk plaats. In een sneeuwstorm raakten twee mensen vermist. Een werd later teruggevonden, de ander bleef vermist.

In januari 2020 gaan twee stellen naar een luxe chalet in La Madeire. Hugo en Ria hebben een reisbureau en een evenementenbureau, en ze hopen dat Simon wil investeren in het reisbureau van Hugo als ze een aantal van de luxe chalets (zoals die waar ze in verblijven) in de portefeuille van het reisbureau opnemen.

In de chalet ontbreekt het ze aan niets. Er is een chaletmeisje dat alle maaltijden verzorgt en alle huishoudelijke taken doet, de eigenaar van de chalets komt een aantal keer langs om te vertellen over zijn geweldige chalets, en de reisleider zorgt dat letterlijk alles wat ze maar willen voor ze geregeld wordt.

Maar er is iets wat ze niet weten. Iemand hier heeft bloed aan de handen, en iemand wil wraak…

Mijn mening

Dit is een lekker leesboek wat je in een dag uit hebt, ondanks dat het 400 pagina’s is. De regelafstand is namelijk best groot, en de letters ook. Tel daarbij op dat dit verhaal, ondanks de verschillende verhaallijnen, vlot leest, en je snapt waarom je dit boek in een dag uit kunt hebben.

Het enige bezwaar: je moet wel van een lange aanloop houden bij dit boek. Het duurt namelijk, net als bij De Cruise (en De Hulp) best een poosje voor je weet waarom je dit verhaal wil uitlezen. Je voelt wel dat er een reden is om door te blijven lezen, maar wat die reden precies is? Het duurt even voor dat onthult wordt. Niet in de laatste plaats omdat niet alle personages meteen een naam of zelfs maar een gender krijgen. Toch, ondanks deze dingen, is er dus iets wat maakt dat je door blijft lezen.

De verschillende verhalen en het wie-is-wie-spelletje werken samen naar een ontknoping toe. Het is geen ‘hak elkaar de pan in’-thriller, maar wel een puzzel die redelijk goed in elkaar zit en dus heel lekker leesvoer.

Ik merkte wel wat vertaalfouten, dat vind ik jammer. Dat zou toch echt bij de redactie van het boek moeten opvallen. Ik merk daaraan dat dit boek en deze auteur niet de hoogste prioriteit heeft bij de uitgeverij, en dat vind ik jammer.

Dit is een goed boek voor de liefhebbers van De Hulp en een aanrader voor wie zin heeft in een boek wat je lekker laat doorlezen. Als je zin hebt om een boek in een dag uit te lezen, moet je dit boek zeker een kans geven.

Dit boek is vertaald door Percy Balemans

4 gedachtes over “Recensie: ‘Het Chalet’ van Catherine Cooper

Plaats een reactie