Bookstagram kan een hele fijne plek zijn, maar het kan ook een plek zijn waar je een bepaalde druk ervaart. Druk om dingen te doen, te zeggen en te veroordelen. Vandaag deel ik een aantal dingen die ik regelmatig voorbij zie komen op Bookstagram, en waarom ik ze niet doe.

Performative reading

Ik ga niet extra mooi zitten lezen, ga geen boeken lezen die heel Bookstagram leest omdat heel Bookstagram ze leest, en ik ga ook geen boeken lezen om indruk te maken of om te showen. Als ik een boek lees, wil ik gewoon dat boek lezen, en het kan me weinig schelen wat Bookstagram daar verder van vindt. Als jij wel voor de show wil lezen, ga je gang. Maar ik doe niet mee.

Oordelen over wat je leest

Lees wat jij wil lezen. Of dat nou Harry Potter, 50 tinten grijs, Fourth Wing, de Bijbel, de Koran, een strip of de Babysittersclub is: lees wat jij wil lezen. Mij kan het niet schelen. Wat jij leest is prima. Bij voorkeur iets. Iets is namelijk beter dan niets.

Oordelen over hoe je leest

Of jij nou een fysiek boek leest, een ebook, een luisterboek, een dramatised adaptation, een graphic novel, het kan me geen zier schelen. Lezen is lezen. En ja, dat is wetenschappelijk aangetoond. Dus: lezen is lezen.

Extra snel lezen ‘zodat ik genoeg te posten heb’

Ik heb bewust gekozen voor een blog waarbij ik niet alleen boekrecensies deel, maar ook post over andere dingen rondom lezen, boeken, de bibliotheek en thee. Ik ga niet extra snel lezen om maar iets te posten te hebben, want dan verdwijnt mijn leesplezier. Als ik een avond of dag of langer geen zin heb om te lezen (bijvoorbeeld omdat ik nog afscheid aan het nemen ben van het vorige boek, of omdat mijn hoofd te vol zit), dan lees ik niet. Dan ga ik gamen, tv kijken, freubelen, wat dan ook. Mijn leesplezier is belangrijker dan een post op Instagram.

Een boek promoten omdat iedereen dat boek geweldig vindt

Ik bepaal graag zelf of ik een boek geweldig vind. Een boek kan flink gehyped worden door Bookstagram, en niet altijd om de goede redenen. De bekendste foute reden is dat een uitgeverij een boek ‘weggeeft’ bij een ‘winactie in ruil voor een recensie’ (lees: ze betalen voor een (positieve recensie) met een boek). Of een boek wordt door veel mensen goed ontvangen, maar het spreekt mij niet aan (Pumpkin Spice Café). Of iedereen en z’n moeder leest het, het komt in het nieuws, maar het past niet bij mij (50 tinten grijs, Zeven Zussen). Ik lees wat ik wil lezen, en ik promoot wat ik wil promoten. Het goede nieuws is dat mijn recensies dus altijd eerlijk zijn. Het slechte nieuws is dat je bij mij niet altijd de gehypte boeken zult zien. Sorry not sorry.

Een boek afkraken omdat de auteur ‘fout’ is

Soms zijn goede boeken geschreven door auteurs die iets hebben gedaan waar je niet achter kan staan. Is het dan de bedoeling dat je dat boek afkraakt? Nee, ik vind van niet. Ik lees een boek, en dat is soms een goed boek, en soms een slecht boek. Maar een goed boek afkraken omdat de auteur iets heeft gezegd of gedaan waar ik niet achter sta? In dat geval zul je consequent moeten zijn en ook de boeken van Roald Dahl af moeten kraken omdat hij een antisemiet was, en iedere verwijzing op je pagina naar Delia Owens moeten verwijderen omdat zij gezocht wordt voor moord. O, en als je toch bezig bent: boycot ook meteen even alles met David Williams, want die heeft vrouwen nogal onheus bejegend. Zie ik het werk dan los van de auteur? Niet helemaal. De auteur heeft het werk gemaakt, maar ik hoef het niet eens te zijn met de auteur om het werk te lezen en te waarderen.

Je aanvallen op je leestempo

Nieuwsflash: we zitten niet meer op school. Lezen is geen wedstrijd, en of jij nou een boek per dag leest of een boek per jaar (of per decennium), dat maakt niet uit. Dus waarom zou ik je aanvallen op of veroordelen vanwege je leestempo? Heeft geen zin, kost alleen maar tijd en energie, en die steek ik liever in leuke dingen. En dat gun ik jou ook.