Het verhaal

Drie jonge vrouwen. Cally, die dringend geld nodig heeft en daarom een baan aan heeft genomen bij Madison. Madison, de tradwife/homestead-influencer met 10 miljoen volgers, maar ook met geheimen. En Brianna, die net is begonnen met homesteaden en dolgraag hetzelfde wil zijn als al die influencers die ze op Instagram ziet.

Cally heeft een baan als leerkracht aangenomen, ze gaat de kinderen van Madison thuis lesgeven. Ze heeft geld nodig, veel geld. Maar ze weet niet of ze volledig achter de normen en waarden van Madison en haar gezin kan staan, want Madison promoot een aantal dingen op haar Instagram waar Cally niet achter staat. Maar ze heef weinig keus, dus ze probeert zich erdoorheen te slaan.

Madison heeft het perfecte tradwife-leven, maar ze heeft ook een flink aantal geheimen. Het is niet voor niets dat iedereen die voor haar werkt een geheimhoudingsverklaring moet tekenen. Een van die geheimen is dat ze een stuk minder in huis doet dan ze online doet voorkomen. Daar heeft ze personeel voor. Maar er zijn grotere, gevaarlijker geheimen. Geheimen waar zelfs haar echtgenoot niets van weet… En waar hij ook nooit achter mag komen.

Brianna is net begonnen met homesteaden. Zij en haar vriend zijn nog heel jong, en ze hebben de banden met hun familie verbroken omdat ze keuzes gemaakt hebben waar hun familie niet achter staat (zoals samenwonen voor het huwelijk). Ze proberen zelfvoorzienend te leven, maar dat valt nog niet mee. Waarom ziet Brianna’s ervaring er zo anders uit dan dat van die homesteaders en tradwifes op Instagram?

Mijn mening

Dit is een thriller met de ‘doorleesfactor’ over een actueel thema: tradwifes. En voor we al te diep in de recensie duiken, is het misschien goed om even uit te leggen wat tradwifes zijn en wat homesteaden is. Tradwifes maken zelf brood en kaas, eten alleen hun zelfgekweekte groenten en vooral: ze maken dingen ‘from scratch’ wat de meeste mensen gewoon in de winkel kopen. Homesteaden kan daarmee samengaan, maar het hoeft niet. Homesteaders leven vooral zelfvoorzienend en proberen zo min mogelijk te kopen, en dat wat ze kopen ze helpt om nog zelfvoorzienender te leven. Dus geen kleding, maar een naaimachine. Geen boodschappen, maar zaden om eigen groenten te verbouwen en dieren voor melk en eieren. Geen stromend water, maar een waterput, geen verwarming maar een houtvuur… Je snapt het idee. Dit kan hand in hand gaan met een tradwife-levensstijl, maar het hoeft niet. Er zijn mensen die zelfvoorzienend leven zonder de traditionele rolverdeling, er zijn mensen die de traditionele rolverdeling naleven zonder dat ze zelfvoorzienend zijn, en er zijn mensen die beide levensstijlen ambiëren en soms ook uitvoeren.

En dan heb je de tradwife-influencers. Dit zijn vrouwen die graag spelen dat ze een huisvrouw uit de jaren ’50 van de vorige eeuw zijn. Deze vrouwen doen alsof ze zelf geen inkomen verdienen, terwijl ze heel veel geld binnenhalen met hun advertenties en commissies op social media. In veel gevallen hebben ze een rijke partner en/of komen zelf uit een rijke familie. Ze zijn veel bezig met het maken van tamelijk belachelijke dingen om zelf te maken (cornflakes, krijtjes, keelsnoepjes, kauwgom), want ‘ze hadden dat product niet in huis maar heel toevallig wel alle ingrediënten om het zelf te maken’. Jaja. Gek genoeg zie je deze vrouwen nooit de typische huisvrouwdingen doen: de afwas, de was, een vlek uit een kledingstuk of het tapijt krijgen, opruimen en schoonmaken… Daarnaast doen ze al die ingewikkelde kookkunsten eigenlijk altijd in een lange, net wel net niet zedige jurk, en promoten ze het leven waarin de man de baas is en de vrouw onderdanig. Ze zijn pro-Trump, pro-wapens, pro-thuisonderwijs, anti-vaccins en anti-links. Uiteraard benoemen ze dit niet expliciet (met name de wapens vindt het algoritme niet zo leuk), maar ze maken het subtiel wel duidelijk. Mocht je meer willen weten over dit type influencer, dan verwijs ik je graag naar de video van Hannah Alonzo over dit onderwerp.

Dit boek stipt verschillende maatschappelijke vraagstukken en thema’s aan. Uiteraard tradwifes, influencers en social media, maar ook de vraag hoe echt social media is, of kijkers een verantwoordelijkheid hebben in of ze ze wat ze zien geloven of met een korreltje zout nemen, of influencers eerlijk (helemaal eerlijk) horen te zijn in hun content. Tegelijkertijd is dit boek ook indirect een pleidooi tegen tradwifes, en met name de influencer-tradwifes. Er zit meer spanning in dan in Mannen vermoorden en ermee wegkomen, maar het is op dezelfde manier een commentaar op de bewegingen die je nu in de maatschappij ziet. Het is niet de meest spannende of verrassende thriller ooit, maar het is wel een boek wat je moet lezen, net zoals je Mannen vermoorden en ermee wegkomen moet lezen. Het is een boek wat iets zegt over de tijd waarin we leven, en is daarmee met recht een contemporain boek.

Ik snap dat dit klinkt alsof het een heel zwaar en ingewikkeld boek is wat bijna niemand voor de lol leest. Maar het tegendeel is waar: dit is een boek wat heel vlot leest, wat echt een doorleesfactor heeft en waarbij het even duurt voor je alle puzzelstukjes bij elkaar hebt gelegd. Niet in de laatste plaats omdat er een paar onbetrouwbare vertellers in het verhaal zitten. De VN Detective & Thrillergids zal het wel gaan afkraken, maar dat zegt dan meer over de relevantie van de Gids dan over dit boek.

Dit boek lees je niet voor de spanning, maar voor de doorleesfactor en de actuele thema’s die erin verstopt zitten – zonder dat het een lesje wordt. Het is een aanrader voor iedereen die graag leest over social media, kijkjes achter de schermen en die graag thrillers leest. Het is geen aanrader voor wie een hak-elkaar-de-pan-in-thriller zoekt.

Dit boek is vertaald door Maaike van der Rijst