Het verhaal

Er is brand geweest op school. Iemand heeft brand veroorzaakt in een kluisje. Het kluisje van de uiterst populaire Jonathan. Hij schrijft voor de schoolkrant en zijn belangrijkste taak is iedereens favoriete rubriek: The Buzz. Vier leerlingen worden gevraagd om zich bij de directeur te melden. Waarom is niet helemaal duidelijk: hebben ze iets gezien, of juist iets gedaan?

Liam is de nieuwe leerling op een school waar iedereen elkaar al vanaf de kleuterklas kent. Jonathan was de enige leerling die hem zag staan de afgelopen weken, de enige die hem groette in de gangen, de enige die aardig tegen hem was. Hij wil graag uitzoeken wie de brand heeft veroorzaakt, voor Jonathan (en ook een beetje voor zichzelf, want Liam hoopt zo de vriendschap van Jonathan te winnen).

Kate vindt Jonathan niet zo aardig, omdat hij afgelopen zomer een verhaal over haar zus Gemma heeft verspreid. Daardoor kon Gemma niet makkelijk een zomerbaantje vinden. Tegelijkertijd is Kate iemand van de feiten. En ze is ook bezig met iets anders, want haar beste vriendin Dani heeft haar gedumpt als vriendin.

Dani is aan het begin van dit schooljaar een nieuwe weg ingeslagen: ze is geen vrienden meer met Kate, ze wil niet meer bij de schoolkrant (terwijl ze vorig jaar heel hard gewerkt heeft om daarbij te komen) en ze is enorm teruggetrokken. Wat is er precies tussen haar en Kate voorgevallen?

Gabe staat erom bekend dat hij een onruststoker is. Hij is al een aantal keer betrokken geweest bij vechtpartijen en onlangs stond de politie bij hem thuis op de stoep. Dus hij weet dat hij de eerste is die ze gaan verdenken van deze brand. En dus wil hij uitzoeken wat er echt is gebeurd, want hij is onschuldig. Toch?

Mijn mening

De flaptekst van dit boek geeft een ander beeld van het verhaal dan hoe het uitpakt. Dat vind ik jammer, want ik had een ander soort spanning verwacht op basis van de flaptekst, en ik vind dat een boek, zeker een boek voor kinderen en jongeren, een goede flaptekst moet hebben.

De boeken van Benedis-Grab zijn formule-boeken, maar dat past bij de leeftijd en binnen de verhalen zit genoeg verschil om het interessant te houden, ook voor niet-meer-jongeren. Deze veerhalen spreken namelijk een breder publiek aan dan alleen de beoogde leeftijdsgroep. En dat is fijn, want hoe meer mensen van boeken kunnen genieten, hoe beter.

Ik heb wel een verzoek aan vertalers van boeken in een Amerikaanse schoolsetting: kunnen we een betere vertaling van “middle school” vinden? Middelbare school wekt verwarring als je de high school wel met high school aanduidt. Onderbouw/bovenbouw zou mijn suggestie zijn, maar als iemand een betere suggestie heeft: ook prima.

Het verhaal wisselt in perspectief, waardoor het soms lastig om je aandacht erbij te houden. Dat vond ik een nadeel, want ik las dit boek toen mijn hoofd heel vol zat, en ik eigenlijk niet altijd de mogelijkheid had om me in vier personages in te leven.

Dit is een onderhoudend verhaal met een goede boodschap voor jongeren: praten over fouten is niet erg, het is erg als je er niets van leert.

Dit is zo’n boek wat je “toevallig” bij een jongere neer moet leggen. Niet expliciet aanraden, vooral heel “per ongeluk” laten slingeren. Zeker als je de coole oom/tante bent of de coole oudere neef/nicht. Een aanrader dus, zolang je het maar niet expliciet aanraadt 😉

Dit boek is vertaald door Sandra Hessels