Vandaag is de verjaardag van mijn oma. Mijn oma is 12 jaar geleden overleden, en ze was toen bijna 93, dus ze zou vandaag 115 geworden zijn. Mijn oma was dol op lezen en verhalen. Ze las altijd graag, en toen ze haar zicht verloor hebben we haar kennis laten maken met luisterboeken en een daisyspeler (ja, toen was dat de manier, en nee, ik heb niet de illusie dat we mijn oma aan de tablet hadden kunnen krijgen – geloof we, we hebben het meermaals geprobeerd met smartphones en dergelijke, maar oma wilde er niets van weten). In de loop van de tijd werd het mijn mantelzorgtaak om met de “blindenbieb” te overleggen en ervoor te zorgen dat oma genoeg leesvoer had (al was ik hierbij wel deels afhankelijk van de mensen die wekelijks bij haar langsgingen om de schijfjes weer in de brievenbus te gooien). Lang verhaal kort: ik heb de boekensmaak van mijn oma redelijk goed leren kennen in de laatste 10 jaar van haar leven. Dus vandaag maak ik een lijstje met boeken die mijn oma graag had willen lezen!

Voor de oplettende lezers: ja, ik heb een vergelijkbare post een aantal jaar eerder gemaakt, maar intussen zijn er nieuwe boeken uitgekomen, dus ik denk dat een nieuwe blogpost op zijn plaats is.

De Mosterd Moorden van Chris Bajema. Jules is net gescheiden en heeft een baan aangenomen in het museum van Damburgh. Ze is de nieuwe directeur. Hugo, haar voorganger, werkt haar een week in en gaat dan met pensioen. Tijdens deze eerste week leert Jules het museum en het dorpje kennen, inclusief alle bijzonderheden. Het lijkt de ideale plek om opnieuw te beginnen (Jules is namelijk ook net gescheiden van een nogal Matthijs van Nieuwkerk-achtige vent), maar op de eerste dag dat Jules het stokje echt van Hugo overneemt, ligt er een lijk in de beeldentuin van het museum. En al snel merkt Jules 2 dingen. Ten eerste: de politie is niet competent om dit op te lossen, en ten tweede: het blijft niet bij die ene moord. Dus zit er maar 1 ding op: zelf op onderzoek uitgaan.

Columns van Silvia Witteman. Sylvia Witteman schrijft op humoristische wijze over het dagelijks leven. Van jonge moeder in Den Haag, via moeder van drie kinderen in Amerika naar moeder van drie pubers in Amsterdam en nu moeder van nog twee thuiswonende (bijna) volwassen kinderen. Er zijn verhalen over de katten, verhalen over koken, over de feestdagen, eten, het huishouden, boodschappen doen, struinen over de markt en observaties uit het dagelijks leven.

De Miss Marple-verzameling is een bundel met Miss Marple-verhalen. Als eerbetoon aan Agatha Christie’s Miss Marple hebben 12 vrouwelijke auteurs een nieuw verhaal met/over Miss Marple geschreven. Alle 12 hebben ze gekozen voor een andere setting en voor andere mensen uit de omgeving van Miss Marple. Toch zijn het allemaal echte Miss Marple-verhalen, en een eerbetoon aan Christie’s personage, bedacht omdat het Christie stoorde hoe vrouwen, en met name oudere ongetrouwde vrouwen, betutteld, genegeerd en onderschat werden.

Cormoran Strike van Robert Galbraith. Voor de fans van dikke detective-boeken zonder al te veel bloed is dit precies wat je zoekt: de Cormoran Strike-serie van Robert Galbraith (J. K. Rowling). Cormoran Strike is prive-detective, nadat hij als militair tijdens een uitzending een deel van zijn been heeft verloren. Zijn assistente, Robin, doet haar uiterste best om Strike zo goed mogelijk te helpen, en wil dolgraag het vak van detective leren. De stijl is prettig en leest vlot, maar het verhaal is niet zo indringend als de hak-elkaar-de-pan-in-thrillers. Dat maakt dat dit ook boeken zijn die je echt voor je ontspanning leest, bijvoorbeeld tijdens een aantal lange middagen en avonden in de tuin, op het balkon of op vakantie. Omdat dit vrij dikke boeken zijn, ben je er ook wat langer mee zoet, dus je hoeft ook niet zo snel bang te zijn dat je op vakantie zonder leesvoer komt te zitten.

De hulp van Freida McFadden. Millie (arm, dakloos, woont in haar auto) gaat als inwonende hulp en oppas werken voor de rijke Nina, haar man Andrew en hun dochtertje Cecelia. Het huis is extreem luxe, maar haar kamer is… nogal sober in vergelijking met de rest van het huis. En er is iets raars aan, al kan Millie er niet meteen de vinger opleggen wat. Ondertussen is werken voor Nina geen gemakkelijke taak. Nina is op z’n zachtst gezegd wispelturig, en al snel vangt Millie de eerste geruchten op: Nina zou gek zijn. Niet zo maar een beetje in de war, maar ‘je eigen kind drogeren en proberen te verdrinken’-gek. Andrew daarentegen is charmant, vriendelijk, behulpzaam en heel knap, terwijl Nina zichzelf verwaarloost. Wat moet Andrew toch met haar? Op een dag komt Millie daar achter. En dan vertelt Nina haar verhaal…

Pogingen iets van het leven te maken van Hendrik Groen. Dit is het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar, en hij mag dan oud zijn, hij is zeker nog niet dood! Waarom zou je, als je op papier bejaard bent, genoegen moeten nemen met koffie drinken en wachten tot je doodgaat? In dagboekfragmenten neemt Hendrik Groen je mee in het leven in een verzorgingstehuis, met alle ups en downs.

De gouden lepel van Jessa Maxwell. Een boek over een bakwedstrijd. Tijdens Bakweek, de fictieve Amerikaanse versie van The Great British Bake Off, gaat er iets gruwelijk mis. Wat, daar kom je in de loop van het verhaal achter. Eerst maak je kennis met de kandidaten en volg je hun eerste dagen in de baktent. De baksels die ze maken, de sfeer onderling… Maar er is ook iets raars aan de hand: er wordt met ingrediënten geknoeid, oventijden kloppen niet meer, pannen waar het vuur onder uit was staan opeens te koken… Wie is er met de kandidaten en Bakweek aan het knoeien?

De moordclub (op donderdag) van Richard Osman. Als je graag Britse detectives kijkt op tv en BBC First een van je favoriete zenders is, dan ga je dit boek zeker leuk vinden. Vier ‘ouden van dagen, maar jong van geest’ zitten samen in een verzorgingstehuis, waar ze hun best doen om onopgeloste moorden te onderzoeken en bij voorkeur ook op te lossen. Ze komen iedere donderdag bij elkaar, en om anderen in het huis ervan te weerhouden zich bij hen aan te sluiten, hebben ze hun clubje een saaie valse naam gegeven. Dan vindt er een moord plaats in het stadje waar het verzorgingstehuis staat, en de moordclub is razend enthousiast. Hun eerste echte moord! En de sporen leiden ook nog eens naar hun eigen verzorgingstehuis. Kunnen deze krasse ouderen met al hun levenservaring en hun kwieke geest een volgende moord voorkomen?

Derde Kerstdag van Claudia de Breij. Marte is een tienermeisje met gescheiden ouders, en na een kerstavond, eerste kerstdag en tweede kerstdag in twee verschillende huizen bomvol familie kerstmis vieren met alles erop en eraan (twee kerkdiensten, meerdere kerstdiners, familiebezoeken en heel veel drukte) wil ze eigenlijk maar 1 ding: op derde kerstdag in haar joggingbroek op de bank hangen met een patatje oorlog en haar telefoon. Maar als haar vader haar (door de sneeuw) wegbrengt naar haar moeder, krijgt hij telefoon. De plannen zijn veranderd, en Marte kan haar derde kerstdag op haar buik schrijven. Uiteraard baalt ze daarvan, maar dan komt er een omslag. Want wat de veranderingen heeft veroorzaakt, is eigenlijk iets heel moois…