BookSomeTea bestaat 5 jaar, en vandaag, deze blogpost, is de 800e blogpost. Tijd voor een klein feestje!

En dan is het nu tijd voor mijn toespraakje. Ting ting ting ting (dat is dus het getik van lepeltjes tegen kopjes thee he? Je weet wel, om jullie aandacht te vragen).

Lieve lezers van mijn blog,

Wat ontzettend fijn dat je vandaag op mijn blog bent. Ik vind het leuk om dit feestje met jou te vieren. Dit is de achthonderste blogpost, en ik waardeer ieder bezoek wat ik op mijn blog krijg.

Toen ik zo’n vijf jaar geleden begon met bloggen, had ik niet kunnen voorspellen dat ik het tot de 800 posts zou halen. Ik begon namelijk met bloggen omdat ik een werkritme wilde behouden. Ik had verwacht dat ik mijn blog zou afschalen of misschien zelfs zou stoppen als ik nieuw werk kreeg. Maar het liep anders, en nu zijn we bij blogpost nummer 800.

Ik begon op een zeer oude laptop (er draaide Windows 7 op…) en met een gratis versie van WordPress. Dat is overigens in mijn optiek een prima manier om te onderzoeken of bloggen iets voor je is, zeker als je, net als ik, niet veel te besteden hebt. In de loop van de tijd is er een betere laptop gekomen, een goede tweedehands desktop (bedankt pap en mam!) en een betaalde versie van WordPress (wat ik het eerste jaar cadeau kreeg van mijn lieve broer(tje)).

In het begin had ik natuurlijk weinig views en nog minder bezoekers, want zo gaat dat. Je moet bereik opbouwen. Inmiddels bereik ik iedere maand minstens 3000 mensen, en loopt er een actie waarin ik mijn bereik cadeau geef aan mensen die net beginnen met schrijven, bloggen of hun theewinkeltje. Er is afgelopen jaar zelfs een blogpost viral gegaan… Al ging die niet over boeken of thee, het was toch leuk om te zien.

Vandaag de dag heb ik dus behoorlijk wat bezoekers en views, waarbij het me opvalt dat negativiteit een stuk beter scoort dan positieve posts. Ook titels met getallen erin scoren goed (aankomende/net begonnen bloggers, gebruik deze tip in je eigen voordeel!), maar bij posts over actuele thema’s is het ‘hit or miss’: soms ben ik precies op tijd en wil iedereen mijn post lezen, soms ben ik net te laat en is het onderwerp alweer passé. Dat is het risico als je ‘slechts’ 3 keer per week publiceert, en dat risico accepteer ik.

Maar die views zouden er niet zijn zonder jullie, mijn lezers. En daarom wil ik, last but very least, jullie ook bedanken. Ik waardeer jullie heel erg, en wil hier even van de gelegenheid gebruik maken om dat uit te spreken. Of je hier nu voor het eerst bent of voor de 800e keer: ik ben blij met je. Dankjewel.