Book boyfriends. Er zijn nogal wat meningen over. Zo zouden ze vrouwen een onrealistisch beeld van een relatie geven, een onhaalbare standaard voor mannen neerzetten en zou het voor mannen onmogelijk zijn om aan hoge eisen en hoge standaard te voldoen. Ik denk dat dat wel meevalt, en wel hierom.

Magie, lengte en breedte doen er niet toe

Voor de duidelijkheid: ik snap dat het onrealistisch is om van mannen te verwachten dat ze magische krachten hebben. Dus nee, je hoeft niet in staat te zijn om met draken te praten, te vliegen, schaduwen te bedwingen of in een dier te kunnen veranderen. We snappen heel goed dat dat niet realistisch is.

Iets anders wat er niet te doet: lengte en breedte. Je hoeft van ons geen bonk spieren te worden, om maar te zwijgen van de omvang van… andere lichaamsdelen. We verwachten ook niet dat je vleugels hebt of 500 jaar oud bent.

Wat er wel toe doet

Laten we het dan eens hebben over wat er wel toe doet, en dat begint bij die 500 jaar oud: we verwachten dat je emotioneel volwassen bent. En daarmee bedoelen we dat je in staat bent om voor jezelf te zorgen en ook, als dat nodig is voor je partner. Dus: uit jezelf zien dat bepaalde dingen in huis gedaan moeten worden, en ze dan ook doen. Meer kunnen koken dan soep uit blik/zak, diepvriespizza (en nou niet denken dat een verse pizza of een plak deeg beleggen met pizza-ingredienten een stap omhoog is, want dat is het niet), maandverband kunnen kopen bij de drogist en de ‘mental load’ (dus: in de gaten houden wat er wanneer moet gebeuren en welke voorbereiding daaraan vooraf gaat en die voorbereiding ook doen) kunnen delen. Als het jou 500 jaar kost om dat te leren terwijl dit bij de meeste vrouwen wordt ingeoefend vanaf het moment dat ze ongesteld worden (maandverband meenemen en dragen als je ongesteld kan worden is namelijk een van de eerste oefeningen in het dragen van mental load), dan denk ik dat je een manier moet zoeken om ofwel 500 jaar oud te worden ofwel die dingen toch een ietsje pietsje sneller te leren.

Nog iets wat ertoe doet: dat jij als man zonder te klagen voor een vrouw kunt zorgen zoals jij verwacht dat zij voor jou zorgt als jij “mannengriep” hebt. Als jij verwacht dat zij dan alles uit haar handen laat vallen, jou op je wenken bedient, sapjes, soep en lekkere hapjes komt brengen en het hele huishouden runt zonder dat jij meer hoeft te doen dan zachtjes wegkwijnen op de bank/in bed, dan is het wel zo eerlijk als jij dat ook voor haar doet als zij ziek is. En als jij mag wegkwijnen bij een snotneus, dan mag zij dat ook. Eerlijk is eerlijk.

Iets anders wat heel belangrijk is: dat je je partner respecteert als je partner. Ze is geen project, ze is niet je moeder (dus ze hoeft niet je koffer in te pakken of je groenten te verstoppen in een gladgepureerde soep of saus), ze hoeft niet verbetert te worden. Ze is jouw gelijkwaardige partner, en jij kan net zo goed haar taken doen als zij de jouwe. Jullie vullen elkaar aan en maken elkaar sterker.

Ten vierde: ridderlijkheid. Als iemand zich als een schoft gedraagt, neem het dan voor haar op. Begint er iemand een vrouw te treiteren of te bedreigen omdat zij vroeg of ze stil wilden zijn in de stiltecoupé? Schelden een paar rotjochies een vrouw uit? Geven fatbikers vrouwen die hardlopen in het park een klap op de billen? Spreek ze aan, neem het voor de vrouw op en laat zien dat jij, als man, dit gedrag niet pikt (en bij voorkeur ook dat je nu neerkijkt op deze sukkels, want van man tot man komt dat altijd anders over dan van een vrouw).

Een vijfde punt, wat voortborduurt op het vorige punt: wees een veilig persoon voor vrouwen. Ik denk dat het al enorm gaat schelen als je, als je bijvoorbeeld in een groepschat ziet dat er een vrouw die buiten bewustzijn is wordt “aangeboden” (of beter gezegd: een niet nader te noemen lichaamsopening van die vrouw), je zorgt dat niemand die ruimte in gaat en dat de politie zo snel mogelijk komt. Een andere tip is om niet bij iedere vrouw die je tegenkomt te kijken alsof je haar met je ogen uitkleed en je haar het liefste ter plekke zou verslinden, of dat je haar graag zou willen overmeesteren/de baas over haar zou willen zijn. Mocht je je afvragen wat daar zo bedreigend aan is (en waarom het géén compliment is): bedenk eens hoe het zou voelen als Rico Verhoeven zo naar jou zou kijken. Of Badr Hari. Of zij met z’n tweeën. Of vijftig mannen die er allemaal, stuk voor stuk, uitzien alsof ze je met 1 keer uithalen vijftig meter laten vliegen.

Consent

En dan gaan we het hebben over iets wat jou als man woest aantrekkelijk maakt voor een vrouw, zeker een vrouw die veel “book boyfriends” heeft. Consent.

Consent wil zeggen dat je toestemming en instemming vraagt als je haar aan wil raken. Dat je dat blijft doen, gedurende het complete spel tussen de lakens. En dat je ook echt de ruimte geeft om niet verder te gaan als je partner zich om wat voor reden dan ook bedenkt, geen zin meer heeft of om een andere reden niet wil dat jij verder gaat met doen wat je doet. Zonder je dan als een gewond dier te gedragen, of iemand die teleurgesteld en zielig is omdat hij is afgewezen. Je bent niet afgewezen, ze heeft enkel geen zin om verder te gaan met waar jullie mee bezig waren. Dat is geen afwijzing van jou als persoon, het is hooguit een verandering in de plannen.

Want dat is wat die book boyfriends doen. Die vragen consent, en hun partner vraagt ook consent aan hen. En niet een keer, maar op ieder moment, telkens weer. Hun relatiestatus zegt niets over hun consent. Alleen oprechte, enthousiaste instemming is consent. Al het andere is een “nee, stop, hou op”.

Hoe realistisch zijn “book boyfriends”?

In feite verwachten we dus gewoon dat een man emotioneel volwassen is, dat hij zijn driften kan beheersen als daarom gevraagd wordt, dat hij voor zichzelf en een ander kan zorgen zonder dat wij hem moeten aansturen en dat hij het voor ons op kan nemen als de situatie daarom vraagt.

Op zich lijken me dat geen heel ingewikkelde dingen, zeker niet aangezien wij vrouwen dat al jaren doen. En waarom zou jij het dan niet kunnen, of op zijn minst kunnen leren? Veel vrouwen vinden dat namelijk het aantrekkelijke aan die book boyfriends: dat ze hun shit op orde hebben. Moet dat 500 jaar duren? Nee, liever niet. Maar als je ervoor kiest om er zo lang over te doen, moet je ook niet klagen over je male loneliness. Want als book boyfriends iets niet doen, dan is het klagen over situaties die ze zelf hebben veroorzaakt/waar ze medeschuldig aan zijn.

Waarom zou je als man moeten proberen om aan die norm te voldoen?

Omdat je anders een ontzettende lulhannes bent, een onvolwassen sukkel die z’n driften niet kan beheersen, een klootzak en mogelijk een aanrader/verkrachter, afhankelijk van bij welke van de bovenstaande punten jij je vraagtekens zet. En aangezien ik ervan uitga dat je geen van deze dingen wil zijn, is mijn advies aan jou als man om te gaan werken aan je emotionele volwassenheid, je partner respecteren, lusten en lasten verdelen, je ridderlijkheid, een veilig persoon zijn voor vrouwen en consent.

Ja maar… het is de natuur! Onzin. De reden dat vrouwen liever voor de beer kiezen dan voor de man is omdat die beer ons niet (meermaals/urenlang) zal verkrachten voor die ons vermoord. Daarbij zijn veel dieren prima te trainen om zich in te houden (zie alle filmpjes van honden die hun lievelingshapje voorgehouden krijgen en dat pas opeten als hun baas daar toestemming voor geeft), plus filmpjes van beren die beter kunnen aanvoelen of iemand wel of geen contact wil dan de eerste de beste vent op straat, en het lijkt me dat je op zijn minst kan gaan oefenen in het bedwingen van je driften. Al was het maar om te bewijzen dat jij evolutionair gezien verder ontwikkeld bent dan een hond of een beer.

Ja maar… consent vragen is stom! Prima, zal ik even een bezemsteel in een door mij gekozen lichaamsopening rammen? Nee? Weet je zeker dat je het niet wil, want heel veel mensen vinden dat lekker, die bezemsteel. Nee? Maar iedereen doet het, dus waarom wil jij het niet? Ik weet zeker dat je het heel lekker vind, die bezemsteel. Als je echt van me zou houden, zou je dit voor me doen, zie je wel, je houdt niet van me. Wil je het nog steeds niet? Nou dan ga ik hier net zo lang zitten mokken tot jij het wel wil…. O, vind je dit geen fijne manier van met elkaar omgaan? Had je graag gewild dat jouw eerste “nee” gerespecteerd zou worden? Hmm… Ken je het woord hypocriet?

Ja maar… boys will be boys! Dude, als het altijd kleine jongetjes blijven, dan mogen ze niet weg bij hun pappa en mamma. Dus dan verwacht ik ook dat iedereen die dat argument gebruikt, het ook doorvoert: thuiswonen op hun kinderslaapkamer, thuiskomen voor een bepaald tijdstip (ik stel voor 19.30 doordeweeks en 20 uur in het weekend) en geen salaris, maar zakgeld. 5 euro per week ofzo. Uiteraard geen auto (kleine jongetjes hebben geen rijbewijs) en je moet vertellen waar je naartoe gaat en met wie. Want jongetjes blijven jongetjes.