De 1000e blogpost op BookSomeTea!

Vandaag vieren we een feestje, want dit is de 1000e blogpost op BookSomeTea! Daarom neem ik jullie vandaag even mee in een paar hoogtepunten van de afgelopen duizend blogposts, en ook een paar hoogtepunten van de afgelopen 6,5 jaar BookSomeTea.

Foto door Natalie Bond op Pexels.com

Hoogtepunten in de afgelopen 1000 blogposts

Los van dat ik een blogpost heb die permanent goed scoort (dankjewel, Lezen voor de Lijst!), heb ik ook een blogpost die indertijd viral is gegaan (zeker 10.000 views in een dag of 2-3) en nog steeds af en toe oppopt: die ene blogpost waarbij ik op mijn digitale zeepkist klom en de wereld vertelde over de schandalige “therapie” die ABA heet, en waarbij iemand dus heeft bedacht dat je het autisme uit iemand kunt slaan/treiteren/traumatiseren/straffen. Complete onzin natuurlijk, aangezien het ook niet werkt bij homoseksualiteit (ABA is in feite hetzelfde als homo-genezingstherapie). Laten we eerlijk zijn: een post die viral gaat staat bij de meeste ‘online creators’ wel hoog op het lijstje met ‘doelen om van te dromen’. Net zoals op het lijstje van droomdoelen van veel boekbloggers staat dat een auteur ze bedankt voor hun recensie (en ja, ook die heb ik gehaald, met dank aan Janice Hallett).

Wat ik ook wel leuk vind: een thee-blogpost die hoog scoort. Ik blog niet heel regelmatig over thee (het heet niet voor niets ‘some tea’), en doorgaans worden ze ook niet heel goed gelezen (tenzij ik midden in de zomer blog over ijsthee ofzo). Maar er is 1 posts die regelmatig gelezen wordt, en zelfs in de top-5 van best gelezen blogposts van de afgelopen 3 jaar staat. Een blogpost over thee uit de supermarkt. Veel van de thee die ik in deze post noem is inmiddels al niet meer verkrijgbaar (supermarkten, jullie hoeven niet ieder jaar jullie assortiment te veranderen! Echt niet!), maar toch blijft hij oppoppen. Zeker als het regenachtig en grijs weer is zie ik dat mensen daar toch meer naar zoeken.

En dan hebben we nog een paar dingen die ik heel erg leuk vind om te maken. De ZomerLezen-serie bijvoorbeeld (we beginnen deze maand weer!), of de Bezoek de Boekwinkel-serie. En mijn nieuwe serie, Luisterboeken en…, die vind ik ook erg leuk. Maar ook de losse posts vind ik erg leuk, bijvoorbeeld Picknick met een boek of Ga op date met een boek, of een post als die over de Lentekriebels. Recensies vind ik ook leuk om te schrijven, vooral als het boeken betreft die (bijna) niemand anders bespreekt. Ik heb dan het gevoel dat ik een onbekend boek met jullie kan delen, en dat vind ik erg leuk.

Ik vind, in alle eerlijkheid, bijna alle blogposts leuk. Daarom zet ik ze ook online 😉 Sommige blogposts vragen meer mentale inzet, andere posts vragen meer van mijn humor of mijn inlevingsvermogen, en weer andere posts vragen vooral dat ik ergens mijn mening over durf te geven. Wat ik kan wisselt wel eens, dus in een goede bui schrijf ik een paar uitgebreide posts en verspreid die over de tijd. Idem dito voor de posts met humor. Recensies schrijf ik vaak kort na lezen al, maar het kan een poos duren voor de posts online komt, want op het moment dat ik deze posts schrijf staan de recensies al klaar tot (ver) na het begin van de zomervakantie.

Hoogtepunten van BookSomeTea

Los van dat ik het geweldig vind dat er ieder jaar nog steeds meer bezoekers en meer views op mijn blog komen, vind ik het ook best een hoogtepunt dat ik geïnterviewd ben voor een artikel in NRC. Ik heb een nogal sterke mening over “romantasy” (als minder dan 10% van het boek romantiek bevat moet je het naar mijn mening niet wegzetten als romantisch, en dat de ‘pikanterie’ met wederzijdse instemming is zou niet ‘romantisch’ moeten zijn maar normaal. O, en dat de auteur een vrouw is (of vooral: geen man) zou niet uit moeten maken voor de genre-aanduiding). En die is goed naar voren gekomen in het stuk van Wouter Geerts.

Nog iets wat best een hoogtepunt is: dat dit de 1000e blogpost is, en dat ik dit al 1000 blogpost en 6,5 jaar doe. Voor iemand die nogal wat nare dingen te horen heeft gekregen van het UWV en werkgevers over volhouden, wel of niet in staat zijn om iets op te zetten, te creëren en dat ik niet in staat zou zijn om überhaupt wat te bereiken in mijn leven… Vind ik dat best wel iets om te vieren. Dus: vandaag eet ik een taartje om mijn 1000e blogpost te vieren. Vier jij met mij mee?

16 gedachtes over “De 1000e blogpost op BookSomeTea!

Plaats een reactie