Soms heb je even geen zin om te lezen. Dat kan een uurtje zijn, een dagje, of wat langer. Als je daar veel last van hebt, dan kun je altijd even kijken naar deze tips om uit je leesdip te komen, maar soms is het genoeg om te weten waarom je geen zin hebt om te lezen. Vandaag draag ik 8 redenen aan waarom je mogelijk geen zin hebt om te lezen.
Je hoofd zit te vol. Laten we eerlijk zijn: als je hoofd te vol zit (met werk, of studie, met een life-event of met andersoortige stress) heb je in een heleboel dingen geen zin, waaronder waarschijnlijk lezen (en koken/afwassen/de was/je huis opruimen). Het goede nieuws: lezen komt wel weer als je hoofd wat leger is. Mocht het lezen dan niet op gang komen, kun je altijd nog een boek proberen dat je weer aan het lezen krijgt.
Je boek is stom. Nog iets om even eerlijk over te zijn: er zijn stomme boeken. Of misschien moet ik zeggen dat er boeken zijn die een complete mismatch zijn met jou. Dat is niet iets waar jij of het boek veel aan kunnen doen, maar het helpt niet bij het leesplezier als je met hangen en wurgen een boek uit probeert te krijgen. Leg dat stomme boek gewoon weg, ruil het in voor een beter boek.
Er is veel afleiding. Wel eens geprobeerd te lezen als er ondertussen monteurs door je huis banjeren? Of als er naast je in de trein of op het terras mensen uitgebreid en luidkeels hun weekeind doornemen (inclusief wie met wie)? Of als iemand even uitgebreid de diagnose van een naaste gaat zitten bespreken aan de telefoon? Juist.
Je staat stijf van de spanning/stress. Of je nou aan het solliciteren bent, wacht op een uitslag of ‘gewoon’ een stressvolle tijd hebt, het is volkomen logisch dat je nu even geen zin in lezen hebt. Als dit voor jou opgaat: sterkte, en ik duim voor je.
Je hebt geen behoefte aan een verhaal. Soms heb je gewoon even geen behoefte aan een verhaal. Je hebt behoefte aan informatie, of aan puzzels, maar niet aan de emotionele investering die een verhaal van je vraagt. Tip van mij: lees non-fictie, haal een boek met puzzels of koop een puzzelboekje.
Lezen is een te grote inspanning. Soms ben je mentaal of fysiek zo moe dat lezen even een te grote inspanning is. Dat is volkomen logisch, en het is ook volkomen logisch dat je dan tv gaat kijken (of doelloos op je telefoon gaat scrollen). Lezen komt wel weer als je een beetje uitgerust bent.
Je hebt wel zin om te lezen, maar niet in het boek waar je mee bezig bent. Soms ben je aan een boek begonnen en heb je daar opeens geen zin meer in. Misschien is het boek een mismatch met jou, misschien is je stemming veranderd en ben je niet meer in de stemming voor dit boek, misschien is je boek te moeilijk, te versplinterd, te zoet, gewoon te. Dan is het volkomen logisch dat je even geen zin hebt om te lezen
Je hebt nog geen afscheid genomen van je vorige boek. Soms heb je een boek wat nog blijft hangen. Het volgende deel van de serie (want het zijn vaak series waar dit bij gebeurt) is nog niet uit/niet in huis, en je bent nog niet toe aan een andere wereld. Je hebt even tijd nodig om afscheid te nemen van je vorige boek, en dat komt vanzelf goed. Op zijn laatst als het volgende boek uitkomt 😉
Och, als ik geen zin heb om te lezen vraag ik me niet eens af waarom, ik wacht gewoon tot het terugkomt. Waarschijnlijk heb ik al deze redenen wel eens gehad
LikeLike
Ik zie online regelmatig dat men het zich wel afvraagt, en dat antwoorden kunnen helpen. Dus voor hen is deze post.
LikeLike
Allemaal herkenbaar! En die laatste vind ik denk ik het ergst. Als ik een boek niet ‘los kan laten’, vind ik namelijk het volgende boek altijd een tegenvaller. En dat is stom.
LikeLike
Een totaal ander genre lezen kan dan helpen… maar ook niet altijd.
LikeGeliked door 1 persoon
Als er bij ons in huis een monteur is, ook al is mijn man thuis, dan kan ik ook niet rustig lezen. Sowieso zorg ik dat als er een monteur of iemand anders die in ons huis moet zijn voor wat dan ook, dat mijn man er is. Ze doen tegen mijn man altijd anders dan als ik alleen ben en dan heb ik het niet over sexisme, maar meer dat ze denken dat ik een dom vrouwtje ben die domme vragen stelt. Niet iedere monteur is zo, maar er zijn er vandaag de dag nog genoeg die zo denken. Maar dat terzijde.
De rest herken ik ook.
LikeLike
Over monteurs en hun ‘mevrouwtje’-gedrag kunnen we denk ik ook wel een serie maken… mag ik je in plaats daarvan wijzen op mijn serie ‘mannen die over vrouwen schrijven’? Zelfde soort domheid. Maar dan grappig gemaakt door mij.
LikeLike
Ik herken ze eigenlijk allemaal wel. Meestal “red ik mezelf” door een luchtig boek te pakken.
LikeLike
Prima oplossing!
LikeLike