Hoe de luisterboeken in mijn leven kwamen

Wie mijn blog al wat langer volgt of mij ‘in real life’ kent, weet dat ik niet alleen veel lees, maar ook veel luisterboeken luister. Ik luister weinig muziek en geen podcasts, maar wel heel veel luisterboeken. Tijdens het opruimen, koken, wandelen, de afwas, op de fiets (belangrijke side note: nee, ik had geen luisterboek aan toen ik onlangs van mijn fiets viel) of tijdens het kleuren of anderszins creatief bezig zijn. Maar hoe zijn die luisterboeken eigenlijk in mijn leven gekomen?

Van baby af aan

Mijn ouders vertellen altijd dat ik van baby af aan al rustig werd van verhaaltjes en voorlezen. Niet van muziek, zoals veel baby’s, maar wel van verhaaltjes. Om te voorkomen dat mijn ouders dus 24/7 aan het voorlezen waren (ik was als baby ook al een hele slechte slaper, en mijn ouders hadden naast slapen ook wel eens iets anders te doen, zoals werken en het huishouden enzo), besloten ze om zelf bandjes in te gaan lezen. Ja, bandjes ja. Cassettebandjes. Ik geloof dat een van de bandjes Wiele Wiele Stap van Miep Diekmann was, voorgelezen door mijn vader. Op die manier was ik een poosje rustig en konden zij andere nuttige dingen gaan doen.

En hoewel mijn ouders echt wel muziek bleven aanbieden, vond ik de luisterboeken leuker. De bibliotheek in onze toenmalige woonplaats had gelukkig best veel luisterboeken, onder andere van Sesamstraat en Nog honderd nachtjes slapen van Simone Kramer. Ook luisterde ik graag naar het hoorspel van Pluk van de Petteflet. Daarnaast werd ik uiteraard ook veel voorgelezen, maar dat kon niet de hele dag 😉

Mijn broer(tje) en mijn oma

Een aantal jaar bleef het rustig rondom de luisterboeken, vooral toen ik zelf leerde lezen. Ik ging nog steeds vaak naar de bieb en werd ook nog steeds voorgelezen, maar luisteren deed ik minder vaak. Tot mijn broer (die toen nog een broertje was 😉 ) viel met de fiets en een lichte hersenschudding opliep. In een zoektocht om zijn dagen iets dragelijker te maken, nam mijn moeder de luisterboeken van Harry Potter mee uit de bibliotheek. Luisteren kon hij namelijk wel, lezen niet. Ik herontdekte het luisteren weer, en was meteen verslingerd aan de luisterboeken van Harry Potter, voorgelezen door Jan Meng.

Een aantal jaar later (waarin ik voorzichtig af en toe een ander luisterboek probeerde en toch steeds weer uitkwam bij Harry Potter) verloor mijn oma tot haar grote verdriet langzaamaan haar zicht. Zij had altijd graag gelezen, en dat kon nu niet meer. We hielpen oma met verschillende loepen, heldere lampen en een abonnement bij ‘de blindenbibliotheek’ (Dedicon, tegenwoordig Passend Lezen). Ook regelden we vaak goed voorgelezen luisterboeken voor haar, want bij Passend Lezen ben je afhankelijk van vrijwilligers. Omdat ik ook toen al veel van boeken wist, nam ik de taak op me om te regelen dat oma altijd voldoende boeken had. Daarbij zorgde ik er niet alleen voor dat ze regelmatig wat nieuws kreeg van de bieb, maar ook dat ik zelf af en toe (illegaal) een luisterboek voor haar kopieerde en op een schijfje zette. Zo kreeg oma ook wat jeugdliteratuur mee, en ik regelde ook dat ze de boeken die ik voor mijn lijst of mijn studie las kreeg.

Luisterboeken houden mij mentaal gezond

Toen mijn oma overleed, bleef ik luisterboeken luisteren. De bibliotheek had inmiddels een app gelanceerd, LuisterBieb geheten (tegenwoordig is dat Online Bibliotheek) met luisterboeken. Ik ontdekte meer en meer dat ik rustig werd van luisterboeken, en dat ze me hielpen om in periodes van stress om mij heen en chaos in mijn hoofd (een beetje) normaal te kunnen blijven functioneren. Ik blijf dingen doen die (uiteindelijk) goed voor me zijn, zoals bewegen, koken en opruimen (in plaats van op de bank blijven zitten en kant-en-klaar-maaltijden eten). Met een luisterboek aan heb ik vaak meer overzicht over de taken die ik moet doen, en de stappen die ik binnen de taak moet zetten. Het is geen wondermiddel, maar luisterboeken zijn voor mij wel helpend.

Ik merk ook dat ik aan mijn luistergedrag kan zien hoe het met me gaat, en hoeveel stress ik heb. Heb ik een luisterboek aan wat ik al duizend keer heb geluisterd? Dan is de kans groot dat de stress oploopt. Hoe meer ik luister, hoe groter de kans is dat het niet zo goed met me gaat, vooral niet als ik steeds dezelfde bekende boeken luister*. Aangezien mijn luistergedrag meestal niet hinderlijk is voor anderen (in het openbaar heb ik meestal oortjes in), heb ik vooral mezelf ermee als ik een boek voor de 500e keer luister. Maar als ik dat doe, dan is het meestal ook zo dat ik die veiligheid van het bekende verhaal even nodig heb. Dus eigenlijk geef ik mezelf dan precies wat ik nodig heb.

*Uiteraard is deze informatie ook bekend bij mijn hulpverleners.

8 gedachtes over “Hoe de luisterboeken in mijn leven kwamen

  1. Naomi zegt:

    Wat leuk om je oma ook de luisterboeken aan te bieden die jij las voor school/studie. Ik doe (te) weinig met luisterboeken. Ik vind ze fijn, maar merk ook dat ik ze het liefst in één keer luister, maar ja, daar zijn ze te lang voor. Toch vind ik het óók wel heel lekker, met een kleurplaatje erbij. Misschien toch nog eens een boek met korte losse stukjes proberen (zoals Herman Finkers, die jij me ooit tipte;)).

    Like

    • booksometea zegt:

      Baantjer vind ik ook te behappen in een dag: die zijn meestal maar een uur of 4. Zeer geschikt voor een ‘ik ga de hele middag kleuren’. Of misschien de columns van Sylvia Witteman, die zijn ook kort.

      Zo, nu heb je wat opties 😛.

      Like

  2. Adriaantje zegt:

    Ook op school had ik veel te maken met Dedicon, passend lezen, anders lezen en heb die dingen ook wel privé gebruikt.
    Nu ook de onlinebieb, maar eigenlijk doe ik er niet veel mee.
    De Bijenhouder van Aleppo is de laatste die ik luisterde en dat was vooral om het boek beter te begrijpen.
    Als onze bieb een boek niet heeft, kijk ik op online bieb en “leen” ik het. En ja wel als luisterboek.

    Like

  3. Giovanna Jansen zegt:

    Leuk om te lezen! Ik zou niet meer weten hoe het luisterboek in mijn leven kwam, maar ik vermoed door een vriendin die ook heel graag leest en voor haar werk veel in de auto zat en dan een luisterboek op zette zodat ze het ‘lezen’ niet hoefde te missen. 😉 Hoewel ik ze zelf nooit luister tijdens het auto rijden (ik ben bang dat mijn focus dan of alleen op het verkeer is óf alleen op het boek…) luister ik ze wel graag tijdens de huishoudelijkheden die jij ook noemt. Ideaal.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.