Recensie: ‘De Jachtpartij’ van Lucy Foley

Het verhaal

Een vriendengroep, bestaande uit negen mensen van in de dertig, gaat ieder jaar met oud en nieuw een paar dagen samen weg. Een aantal kent elkaar nog van de studententijd, en in de loop van de jaren zijn er wat partners (en inmiddels ook een baby) bij gekomen. Supergezellig, oude vriendschap roest niet. Toch?

Tegelijkertijd weet je al dat er iets heel erg mis is gegaan. Je volgt het verhaal namelijk vanuit verschillende personen, en een van hen, Heather (een van de beheerders van het park waar de groep verblijft), vertelt het verhaal in de tegenwoordige tijd, in het nu. Alle anderen vertellen het verhaal wat zich een paar dagen daarvoor heeft afgespeeld, en soms zelfs in de weken, maanden of jaren ervoor. Wat heeft ervoor gezorgd dat een van deze mensen nu dood in de sneeuw ligt?

Je volgt het verhaal van Heather en Doug, de opzichters, en van Katie, Emma en Miranda, alle drie lid van de vriendengroep. Langzaamaan blijkt dat iedereen geheimen heeft, voor elkaar en voor zichzelf. En dat is in de afgelegen Schotse wildernis en met de nodige jachtpistolen in de buurt niet echt handig…

Mijn mening

Dit boek is, net als De Nieuwe Collega van Tammy Cohen, een klassiek Agatha Christie-achtig moordmysterie. Een klein groepje mensen, je weet dat er iemand dood is, maar wie dat is en waarom diegene dood is, daar kom je in de loop van het verhaal achter. Het enige dat je echt zeker weet is dat iedereen verdacht is.

Langzaamaan kom je erachter wat er allemaal speelt in deze vriendengroep, hoe ver hun vriendschap terug gaat en waar deze op gebaseerd is. En daar blijken best wat motieven voor moord te liggen. Maar ook op het terrein waar de groep verblijft gebeuren rare dingen.

Doordat het verhaal steeds van perspectief wisselt, kostte het me wat tijd om echt ‘in het verhaal’ te komen. Je krijgt steeds een andere visie en andere meningen over de verschillende personages en gebeurtenissen mee. Daarbij springt het verhaal ook heen en weer in de tijd, wat het soms ook niet makkelijker maakt.

Tegelijkertijd is de sfeer enorm goed uitgewerkt en zit het verhaal goed in elkaar. Je hebt een wat langere aanloop nodig, maar toch ben je vanaf de eerste bladzijde bezig met ‘wie is er dood’ en ‘hoe komt het dat diegene dood is’. Dit was bij mij zo’n grote vraag dat ik a) het boek amper weg wilde leggen en b) ook als ik niet las nog bezig was met deze puzzel.

Dit zijn naar mijn mening de fijnste detectives: weinig bloed en veel puzzel. Ik heb dan ook genoten van dit boek, en zou het zeker aanraden als iemand op zoek is naar een goed moordmysterie.

Bron afbeelding: Facebook Uitgeverij Boekerij

4 gedachtes over “Recensie: ‘De Jachtpartij’ van Lucy Foley

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s