Recensie: ‘Een voor een’ van Ruth Ware

Het verhaal

10 mensen gaan naar een luxe chalet in een skioord in de Franse Alpen. Niet alleen om te skien, maar ook om te beslissen over de toekomst van Snoop, een muziekapp die je niet alleen je eigen muziek laat luisteren, maar ook mee laat luisteren met wat anderen op dat moment luisteren. Er is een mogelijkheid voor een buy-out, en die kan de paar aandeelhouders van het bedrijf erg rijk maken. Maar de meningen over de buy-out zijn verdeeld: de ene helft van de groep wil het wel, de andere helft van de groep wil het niet. De beslissende stem ligt bij Liz, voormalig medewerker maar nog steeds aandeelhouder in het bedrijf.

Erin ziet de groep de chalet binnenkomen die Danny en zij beheren. Als gastvrouw observeert ze de groep, en waar zij negen gasten verwachtte, zijn er tien gasten. De directie van Snoop, bestaande uit Topher en Eva, was even vergeten dat er nog een tiende gast mee zou komen. Ze hebben Liz over het hoofd gezien. En dat is balen, want zowel Topher (tegen de buy-out) als Eva (voor de buy-out) hebben de stem van Liz nodig om hun zin te krijgen.

Liz vraagt zich ondertussen ernstig af wat ze daar in dat chalet doet: ze heeft niets met die mensen, ze is al een paar jaar weg bij Snoop en heeft geen band meer met de meeste mensen in het bedrijf. De enige twee waar ze wel een band mee heeft zijn Eva en Topher, en die proberen haar allebei te manipuleren om in hun kamp te komen.

Ondertussen gaat het steeds harder sneeuwen, en de situatie wordt gevaarlijk. Helemaal als een deel van het chalet wordt bedolven onder een lawine van sneeuw en de telefoonlijn en elektra het niet meer doen. En dan verdwijnen en/of sterven de leden van de groep een voor een…

Mijn mening

Oké, wauw. Dit is een superspannende thriller in Agatha Christie-setting: huis met een groep mensen, afgesloten van de buitenwereld. Door de sneeuw en de ontbrekende telefoonlijn doet het in eerste instantie een beetje denken aan The Mousetrap, het beroemde toneelstuk van Agatha Christie. Maar doordat dit een zakelijke bijeenkomst is en de gasten elkaar wel (een beetje) kennen en doordat hier een heel modern tintje aan zit (met de app), is het toch echt een eigen verhaal.

De eerste hoofdstukken worden gebruikt om de achtergrond van het verhaal en de onderlinge verhoudingen te schetsen. Al snel merk je de eerste barstjes: Liz die zich duidelijk niet thuisvoelt in de groep, Erin die zo haar eigen redenen heeft om in het ski-oord te werken. Je blijft puzzelen. Ook omdat het boek opent met de ‘wie is wie’-pagina van Snoop (waarop je wel een aantal mensen leert kennen, maar niet iedereen uit de groep) en een nieuwsbericht van een paar dagen na de lawine, waardoor je weet hoeveel doden er zijn gevallen en dat een deel van de groep in het ziekenhuis terecht is gekomen. Je blijft dus tellen, en daardoor deed het me ook denken aan een ander Agatha Christie-verhaal: En toen waren er nog…

Een ding viel me op, en ik vermoed dat de auteur en de redactie daarbij te veel van de Britse situatie zijn uitgegaan: er wordt gekookt op elektriciteit. Dat klopt dat dat in het Verenigd Koninkrijk meestal het geval is, maar voor zover ik weet (en kon vinden) wordt er in de rest van Europa doorgaans op gas gekookt. Aangezien met name het koken best een issue is, vond ik dat een klein nadeel aan het verhaal. Ook vroeg ik me af waarom ze, om de etenswaren koel te houden, niet gewoon wat sneeuw van buiten haalden en dat in een teil oid deden. Qua survival-vaardigheden liep dit verhaal dus niet helemaal lekker.

Daarnaast het formaat van het boek. Dat viel me ook al op bij De Gastenlijst, van dezelfde uitgever. Het boek is onhandig groot, en daardoor ligt het niet lekker in de hand. Dat vind ik een nadeel, want dit is een verhaal wat heerlijk leest op de bank, onder een dekentje en met een kop thee binnen handbereik. Dan is het jammer dat je eigenlijk twee handen nodig hebt om het boek goed vast te houden.

Maar ondanks deze dingetjes is dit een loeispannend boek wat je, als je er eenmaal in zit, in een ruk uit wil lezen. En wat je daarna nog lang zal bezighouden, want hoewel je de ontknoping op een gegeven moment aan ziet komen, bevat deze toch nog een aantal verrassingen. Een nagelbijtend spannend boek, geschikt voor zowel de beginnende als de ervaren thrillerlezer.

Dit boek is vertaald door Hanneke van Soest.

2 gedachtes over “Recensie: ‘Een voor een’ van Ruth Ware

  1. Naomi zegt:

    Het stukje app maakte mij in eerste instantie niet zo enthousiast. Maar je hoeft geen nerd te zijn om het te kunnen volgen, begrijp ik. Dus ja, dan wil ik ‘m toch lezen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s